Toch maar weer eens kijken naar een veldbaan

Het idee van het laten rijden van een trein via een ketting klinkt leuk, maar stuit toch vermoedelijk op erg veel “problemen”. Ten eerste kan er met maar één trein worden gereden, er kunnen geen wissels worden gebruikt en meer dan alleen vooruit en achteruit rijden zit er dus niet in.

Ook de constructie is op zijn zachtst gezegd redelijk omslachtig, hiervoor moet je eigenlijk een redelijk grote schaal gaan gebruiken waardoor al snel de ruimte in de salontafel niet meer toereikend zal zijn.

Dit bracht me eigenlijk weer terug bij het originele uitgangspunt, een veldbaan in H0f. Dit is op schaal H0 maar dan op 6,5 mm rails wat overeenkomt met 60 cm spoorbreedte in het echt.

Het originele spoorplan was behoorlijk uitgebreid en eigenlijk is het daarop al stuk gelopen. Het werd te gecompliceerd en doordat er sporen over elkaar heen werden aangebracht kwam je al snel in de problemen met de beschikbare hoogte in de tafel.

Omdat de treintjes vrij klein zijn, ondanks schaal H0, zijn ze ook vrij licht en daardoor zit er onder een locomotief een magneetje en onder de rails een strip metaal. Hierdoor is er toch voldoende druk op de rails om een goede overdracht van stroom te kunnen waarborgen.

Dit systeem werkt met een centrale welke is voorzien van twee stuks AA batterijen, bij elkaar dus 3 volt. Op die centrale zit een schakelaar met vooruit – stop – achteruit. Langzaam optrekken en afremmen is er dus niet bij. Alleen stil staan of plank gas al is dat laatste relatief want de locs rijden niet snel.

Mocht alles door gaan, dan kan worden gekeken of het mogelijk is om, met behulp van een Arduino, de snelheid te gaan regelen met PWM. De rijrichting zal dan met een schakelaar moeten worden geregeld.

Een PWM uitgang op een Arduino levert echter 5 volt terwijl er slechts maximaal 3 volt nodig is. Hiervoor kan een tweetal weerstanden een oplossing bieden, namelijk een van 2k2 ohm en een van 3k3 ohm. Deze worden aan een kant aan elkaar gesoldeerd, de vrije kant van de 2k2 weerstand gaat naar de PWM pin en de vrije kant van de 3k3 weerstand gaat naar GND.

Op de plek waar de beide weerstanden aan elkaar zijn gesoldeerd is dan maximaal 3,3 volt beschikbaar. Deze kan, samen met een GND aansluiting, naar een DPDT schakelaar worden geleid om de rijrichting aan te kunnen passen.

De regeling van de snelheid kan worden gerealiseerd met een potmeter die op een analoge ingang kan worden aangesloten. Om geen extra snoeren (240 volt) naar de tafel te hebben lopen, kan het geheel gevoed worden met een, oplaadbare, powerbank.

Een Arduino Uno trekt een kleine 50 mAh en een trein zal daar niet gek veel aan toevoegen. Als er hier en daar ook nog wat leds moeten gaan branden voor de sfeer, dan zal het verbruik oplopen tot iets van 250 mAh. De aanwezige powerbank heeft een capaciteit van 10.400 mAh, genoeg dus voor ruim 41 uur spel plezier.

In theorie dus allemaal geen probleem, nu eerst maar weer eens de nuttige ruimte in de salontafel gaan opmeten, de benodigde software voor het maken van een treinplan opzoeken en installeren en daarna proberen om een simpel ontwerp te gaan maken. Ik ben benieuwd of ik de sketches nog heb van het originele ontwerp.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.